Dinsdag was ik mee uitgenodigd om iets mee te gaan drinken tijdens de middag voor een medewerker’s verjaardag. Klinkt enorm cheesy, maar het was zo’n zalig weer dat een terrasje echt deugd deed. Het buitenzitten met mijn collega’s daar in een non-computer omgeving was heel verfrissend, de andere dagen zitten we meestal daarbinnen met artificieel licht te zwoegen.
Daarna zijn we nog gezamenlijk de Quick gaan overvallen voor hamburgers (niet letterlijk), wat er ook best in kon. Maanden lang bokes meenemen (die dan gesquashed worden door het trein- en busgereis) zorgde er voor dat de fastfood heel welkom was die middag..
Uiteindelijk waren we ongeveer een half uurtje te laat terug (relatief genomen, want er zijn niet echt vaste pauze-uren), maar dat heb ik dan diezelfde avond nog goedgemaakt toen Bernard me iets vroeg dat asap moest gebeuren. Zo had ik ook ineens het concept overuren meegemaakt, en tot hiertoe viel het nog goed mee.
Die dinsdag heb ik me ook bezig gehouden met het in mekaar boksen van een klein filmpje uitleg over mijn project van de afgelopen weken. En de dag erna, tijdens de wekelijkse meeting is dat dan afgespeeld voor het hele bedrijf. Ik ken bijlange al de mensen van SQM niet, maar het was toch enigszins fijn om mijn mentor zo vol lof te horen praten over het project dat hij had bedacht en ik had mogen verwezenlijken.
Ik kreeg ook later deze week nog te horen dat er al nieuwe projecten staan te wachten die gebruik willen maken van mijn project. Da’s niet alleen flatterend, da’s gewoon extreem cool.
De paashaas was ook geweest. Letterlijk dan. Er kwam serieus iemand in een konijnenkostuum rond gehuppeld met een mand vol milka-paaseitjes. Ik denk dat ik niet echt meer moet zeggen dat ik echt wel een heel goed stagebedrijf heb gekozen. Niet alleen kan ik er werken aan wat ik echt wil doen, maar de craziness die daar rondloopt is right up my alley.
Mijn 3 woorden deze week zijn haribo snoepjes, om een beetje in de zoete en fijne sfeer te blijven van de afgelopen week.
1) Smurfen: Smurfen staan bekend om hun licht communistisch trekje, waarbij ze blijkbaar beter varen dan bepaalde andere werelddelen. SQM is geen communistische partij, maar we proberen wel minstens evengoed door te werken aan onze brug over de smurfrivier (lees: marketingcampagne over de smurfrivier), zonder dat er iemand de luilaksmurf probeert uit te hangen..
2) Kikkers: Ik weet niet goed of het op de andere afdelingen er ook zo aan toe gaat, maar bij de online afdeling zijn ze bijna allemaal voor de keiharde ironie en figuurlijk mekaars broek aftrekken (lees: is kunnen lachen met een ander zonder er voor te zorgen dat hij/zij blijvende schade oploopt). Net zoals de kikkers van Haribo, zijn ze allemaal redelijk zuur en hebben ze een harde smaak, maar uiteindelijk hebben ze toch een zacht kantje.
3) Zure matten: Ik kan niet zo geweldig goed tegen zure snoepjes. Mijn gezicht lijkt wel van play-doh dan. Het is me al een paar keer voorgekomen dat ik precies met een smoelentrekker in mijn mond zat achter mijn computerscherm. Voornamelijk als ik ergens in vast zit en er steevast van overtuigd ben dat het zou moeten werken (lees: het ligt niet aan mij, het ligt aan het internet).
taken.xls
mika out
No comments:
Post a Comment