Week 8

De laatste week SQM. Was het goed? Nee. Het was A-Mazing!
Deze week, vast mede door het fijne weer, was de sfeer op de online afdeling enorm fijn. Iedereen leek goed gezind, was vriendelijk en zelfs een klein beetje aanhankelijk. Daarmee wil ik zeggen dat er toch een aantal mensen op SQM me heel graag langer hier wilden houden, mede omdat ze binnenkort een aantal van mijn tools gaan gebruiken in real life. Dat doet wel goed, dat ik gewaardeerd wordt, dat mijn werk gewaardeerd wordt.
Ik heb ook deze week een contract getekend om in de maand juli terug te komen als vakantiewerker, waaruit misschien nog meer zal komen, wie weet (ze willen in ieder geval wel…). Ik heb me de afgelopen weken hier enorm goed gevoeld; ik heb rustig op m’n gemak kunnen werken, hoewel het toch doorwerken was.

Begin deze week ben ik beginnen programmeren in Excel. That’s right, ik heb in VB macro’s in Excel geprogrammeerd. Dat was niet meteen wat ik voor ogen had toen ik de richting IMD begon, maar uiteindelijk was het nog wel leuk. Het is zeker niet iets dat ik veel zou willen doen, maar het was eens iets nieuws, lekker verfrissend.
Ik heb voornamelijk variaties en uitbreidingen op mijn twee grote projecten geschreven, die normaal gezien ook gebruikt zouden worden voor toekomstige projecten. De kans zit er in dat ik daar in juli meer van zal horen.
Ik heb ook een tijd zitten knoeien in Facebook, maar als developer krijg je daar maar weinig speling. Ik heb me daar gek op gezocht op bugs in hun systeem en verzwegen overeenkomsten, want ik kreeg geen nieuwe app aangemaakt, toch geen werkende. Ik ben er na een tijdje mee mogen stoppen, waarschijnlijk omdat het mijn laatste week is, waarna ik dus andere taken kreeg. Maar ik weet dat het later niet zo gaat zijn, dat ik er toch op voort ga moeten zoeken tot ik een oplossing vind. Hopelijk heb ik tegen dan collega’s die de vaktaal kennen en me misschien sneller de goede weg op kunnen helpen, want op deze manier is het moeilijk te dragen.

Over mijn grote projecten gesproken. Er heeft iemand deze week aan me gevraagd of mijn image viewer intern voor een bepaalde taak gebruikt kon worden, iemand die, laat ons zeggen, niet kundig is in de programmatiewereld. Dit was eigenlijk de eerste keer dat ik van een programmataalleek een vraag naar een oplossing kreeg, toch waarbij ik zelf de conversatie moest leiden. Het was niet zo eenvoudig om alle technische termen achterwege te laten, maar uiteindelijk heb ik ze toch verder kunnen helpen. Ik heb ze uiteindelijk wel met lege handen moeten terugsturen, want ik kon wat ze vroeg niet maken op een halve week tijd, maar ik heb ze wel tips kunnen geven waarmee ze haar workload zou kunnen verlichten, iets waar ze zelf niet aan had gedacht.

Vrijdag, de laatste dag, zijn Bernard (mentor), Bert (collega) en ik ’s middags gaan eten in een relatief bekend paardensteak restaurantje. Het was er gezellig, wel klein, maar het was frietjes à volonté en het vlees was goed klaargemaakt. Ze hebben me een aantal zaken uitgelegd van wat bij SQM werken betekent en inhoudt, besprinkeld met grappige anekdotes. En bij het terugkomen heb ik nog een thank-you-gift gekregen als dank voor mijn hulp en werk de afgelopen maanden. Try to top that, andere bedrijven!


Mijn drie woorden deze week zijn zelfportretten van Franse schilders met baard en hoed.

1) Renoir: De bruine aardetinten in dit zelfportret zijn warm en gezellig. Het was hier ten eerste serieus warm, zelf met airco aan, en de sfeer was heel fijn deze week. De baard en snor combinatie lijkt wel een kruising tussen een terriër en een Socrates, de ultieme mix tussen trouw en kritische wijsheid wijsheid.




2) Monet schilderde een zelfportret dat op het eerste zicht vluchtig in mekaar is gegooid, maar op een tweede zicht veel detail en helderheid bevat. Frisse tinten wijzen op een frisse afwisseling in mijn werk.




3) Manet nam zichzelf duidelijk niet serieus genoeg bij het schilderen hiervan. De vreemdvormige baard, de kleine varkensoogjes, de karikature vorm van zijn lichaam en de so-yesterday bolhoed. Al goed dat we af en toe eens met mekaar kunnen lachen.





taken.xls


mika out

Week 7

Deze week ging heel snel voorbij leek het. Het was ten eerste maandag al thuisblijven en de rest van de week was zo zonnig en gezellig dat het alles vlotjes leek te verlopen.
Dinsdag was ik mee uitgenodigd om iets mee te gaan drinken tijdens de middag voor een medewerker’s verjaardag. Klinkt enorm cheesy, maar het was zo’n zalig weer dat een terrasje echt deugd deed. Het buitenzitten met mijn collega’s daar in een non-computer omgeving was heel verfrissend, de andere dagen zitten we meestal daarbinnen met artificieel licht te zwoegen.
Daarna zijn we nog gezamenlijk de Quick gaan overvallen voor hamburgers (niet letterlijk), wat er ook best in kon. Maanden lang bokes meenemen (die dan gesquashed worden door het trein- en busgereis) zorgde er voor dat de fastfood heel welkom was die middag..
Uiteindelijk waren we ongeveer een half uurtje te laat terug (relatief genomen, want er zijn niet echt vaste pauze-uren), maar dat heb ik dan diezelfde avond nog goedgemaakt toen Bernard me iets vroeg dat asap moest gebeuren. Zo had ik ook ineens het concept overuren meegemaakt, en tot hiertoe viel het nog goed mee.

Die dinsdag heb ik me ook bezig gehouden met het in mekaar boksen van een klein filmpje uitleg over mijn project van de afgelopen weken. En de dag erna, tijdens de wekelijkse meeting is dat dan afgespeeld voor het hele bedrijf. Ik ken bijlange al de mensen van SQM niet, maar het was toch enigszins fijn om mijn mentor zo vol lof te horen praten over het project dat hij had bedacht en ik had mogen verwezenlijken.
Ik kreeg ook later deze week nog te horen dat er al nieuwe projecten staan te wachten die gebruik willen maken van mijn project. Da’s niet alleen flatterend, da’s gewoon extreem cool.

De paashaas was ook geweest. Letterlijk dan. Er kwam serieus iemand in een konijnenkostuum rond gehuppeld met een mand vol milka-paaseitjes. Ik denk dat ik niet echt meer moet zeggen dat ik echt wel een heel goed stagebedrijf heb gekozen. Niet alleen kan ik er werken aan wat ik echt wil doen, maar de craziness die daar rondloopt is right up my alley.



Mijn 3 woorden deze week zijn haribo snoepjes, om een beetje in de zoete en fijne sfeer te blijven van de afgelopen week.

1) Smurfen: Smurfen staan bekend om hun licht communistisch trekje, waarbij ze blijkbaar beter varen dan bepaalde andere werelddelen. SQM is geen communistische partij, maar we proberen wel minstens evengoed door te werken aan onze brug over de smurfrivier (lees: marketingcampagne over de smurfrivier), zonder dat er iemand de luilaksmurf probeert uit te hangen..



2) Kikkers: Ik weet niet goed of het op de andere afdelingen er ook zo aan toe gaat, maar bij de online afdeling zijn ze bijna allemaal voor de keiharde ironie en figuurlijk mekaars broek aftrekken (lees: is kunnen lachen met een ander zonder er voor te zorgen dat hij/zij blijvende schade oploopt). Net zoals de kikkers van Haribo, zijn ze allemaal redelijk zuur en hebben ze een harde smaak, maar uiteindelijk hebben ze toch een zacht kantje.



3) Zure matten: Ik kan niet zo geweldig goed tegen zure snoepjes. Mijn gezicht lijkt wel van play-doh dan. Het is me al een paar keer voorgekomen dat ik precies met een smoelentrekker in mijn mond zat achter mijn computerscherm. Voornamelijk als ik ergens in vast zit en er steevast van overtuigd ben dat het zou moeten werken (lees: het ligt niet aan mij, het ligt aan het internet).





taken.xls


mika out